piątek, 18 czerwca, 2021

Mordowali kobiety, starców i dzieci. 76. Lat od RZEZI WOLI

Polacy ginęli paleni żywcem, rozstrzeliwani, kobiety przed śmiercią gwałcono. Nie oszczędzono maleńkich dzieci, kobiet w ciąży. 5 sierpnia 1944 roku rozpoczęła się rzeź Woli – najtragiczniejszy epizod Powstania Warszawskiego, jedna z największych zbrodni w historii świata. Z rozkazu Adolfa Hitlera w dniach 5-7 sierpnia 1944 roku Niemcy bestialsko zamordowali kilkadziesiąt tysięcy cywilów.

 Plac Męczenników Warszawskiej Woli fot. By Jolanta Dyr – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=21914570

Niemcy realizowali osobisty rozkaz Adolfa Hitlera, który już na wiadomość o wybuchu Powstania kazał zrównać miasto z ziemią i wymordować wszystkich mieszkańców. Na Woli egzekucje miały miejsce już w pierwszych dniach sierpnia, jednak ich kulminacja zaczęła się 5 sierpnia 1944 roku. ludzi wywlekano z domów, rozstrzeliwano w konkretnych miejscach egzekucji. Kobiety były gwałcone, czasem przez kilku mężczyzn na raz. Główki dzieci roztrzaskiwano o mury. Nie oszczędzano nikogo – ginęły kobiety, starcy, dzieci. W trakcie masakry, której punkt szczytowy przypadł w dniach 5–7 sierpnia 1944, zamordowano od 30 tys. do 65 tys. polskich mężczyzn, kobiet i dzieci. Była to prawdopodobnie największa jednorazowa masakra ludności cywilnej dokonana w Europie w czasie II wojny światowej, a zarazem prawdopodobnie największa w historii pojedyncza zbrodnia popełniona na narodzie polskim. Jak podaje Wikipedia, po wojnie wielki pogrzeb prochów mieszkańców dzielnicy odbył się 6 sierpnia 1946. Tego dnia, po żałobnej mszy w śródmiejskim kościele Najświętszego Zbawiciela, 100 – według innych źródeł 115 lub 117 – trumien przewieziono otwartymi samochodami na Wolę i uroczyście pochowano na Cmentarzu Powstańców Warszawy. Trumny zawierały od 8 do 12 ton prochów ludzkich, zebranych z miejsc straceń na ulicach, skwerach i podwórkach Woli, a także z okolic Pawiaka, ruin getta warszawskiego, siedziby Gestapo w al. Szucha oraz Instytutu Radowego na Ochocie. Szczątki ofiar Powstania Warszawskiego – zazwyczaj anonimowych cywilów – były grzebane na Cmentarzu Powstańców Warszawy do początku lat 50. Obecnie pod kurhanem, na którym w 1973 roku postawiono Pomnik „Polegli Niepokonani”, pogrzebanych jest nawet do 12 ton ludzkich prochów (odpowiada to liczbie ok. 40–50 tys. zamordowanych). Wokół pomnika ułożono bruk zebrany z wolskich ulic. Ponadto miejscem pochówku ofiar rzezi Woli stał się Cmentarz Wolski, gdzie znajdują się m.in. symboliczne groby redemptorystów z klasztoru przy ul. Karolkowej oraz ss. benedyktynek zamordowanych w Szpitalu św. Łazarza, jak również cmentarz prawosławny (spoczywają tam szczątki dzieci z sierocińca oraz mieszkańców domu parafialnego parafii św. Jana Klimaka).

(źródło: Wikipedia)

Polecamy